خانه دوست

ايراني

زندگي کردن اولي و ابتدايي ترين حق هر فرده که روي کره زمين قدم بر ميداره و مليت ، مثه يه غيرت براي هر کس ميمونه . بيش از 40 هزار ايراني زير خاک ها در زازله بم ، صدها کشته در انفجار قطار در نيشابور ، مردن ده ها تن از ايراني ها هر روز در گوشه و کنار شهر هاي بزرگ و کوچيک از فقر و فلاکت . و حالا کشته شدن باز هم تعدادي ايراني در انفجار هاي عاشورا در عراق ! اونقده زورم گرفته دوست دارم تو تک تک صورت مسئولين اين جمهوري اسلامي ... مونده بدجوری نگاه کنم .از خاتمي گرفته که رفيق نيمه راه بود تا.... داشتم فکر ميکردم اگه مليت ما امريکايي بود يا اروپايي باز هم سکوت در برابر اين همه مرده از سوي مردم و حکومت انجام ميشد؟ واقعا تاسف داره . يه زماني ما به تمام دنيا فرهنگ صادر ميکرديم و حالا مردنمون براي سايت هاي خبري دنيا يه خبر تکراريه که پول زيادي بابتش پرداخت نميشه . از اين حکومت بايد پرسيد که چه غلطي داره ميکنه ؟ آيا در هنگامه ي بخور بخور نبايد يه گوشه چشمي هم به وضعيت مردم داشته باشه ؟ من بعد از مدت ها واقعا از زور عصبانيت داشتم ميترکيدم ....اينجا برا مردن هر لحظه بايد آماده بود و اين معني فوق العاده خوبيه برا امنيت . کاش کي ما حداقل با هم بوديم .اما ما هم همديگر رو ميکوبيم و .... کاش کي يه جو اون حس افتخاري که امريکاييه به مليتش ميکرد تو وجود ما بود . فقط يه جو.